ALLS - Spiritismo

HEJMA STUDADO DE LA EVANGELIO

Spirita Eldona Societo F. V. Lorenz

Kio ĝi estas?

Ĝi estas frateca kunsido de la hejmanoj sub protekto de Jesuo, la Kristo.

Por kio ĝin okazigi?

Por starigi la sanigan kutimon de Evangeliaj Kunsidoj en la hejmo, kun la celo veki kaj stimuli la senton de frateco, kiu devas ekzisti ĉe la homoj.
Por pli forta protekto de la hejmo per bonaj pensoj, kio faciligas la venon de la Mesaĝistoj (Anĝeloj) de la Bono.
Por la akiro de la konvena helpo, kiu ebligas la superadon de la materiaj kaj spiritaj malfacilaĵoj, en harmonio kun la ordono "Preĝu kaj Viglu", transdonita de Jesuo, la Kristo.
Por ĉiam pli forte unuigi la membrojn de la hejmo, kio ebligas pli amoplenan vivon.

Kiel ĝin okazigi?

Kunsidigi la hejmanojn unu fojon en la semajno en tago kaj horo antaŭe interkonsentitaj.
Ĝin komenci per simpla kaj spontana preĝado.
Legi pecon de "La Evangelio laŭ Spiritismo", kaj ĝin komentarii en facile komprenebla formo, sem polemiko.
Esprimi la deziron pri enkonduko kaj pervivado de la Evangelio en ĉiuj hejmoj.
Peti por la paco sur la Tero.
Peti por la paco en la lando kaj regiono.
Propeti por necesbezonuloj.
Propeti por homoj nealĝustigitaj.
Peti por stimulo kaj protekto al la batalantoj por la Bono kaj la Vero.
Peti por la ĉeestantoj.
Eldiri dankpreĝon kaj fermi la kunsidon.

Sugestoj

La kunsidon gvidos hejmano, kiu stimulas la partoprenon de ĉiuj hejmanoj.
Zorgi por ne okazigi mediuman fenomenon, ĉar mediumeco kaj socia asistado devas okazi en spiritisma societo.

Jesuo Ĉe Vi

Joana de Ângelis

Rezervu unu el la sep vesperoj de la semajno por la "Legado de la Evangelio ", por ke Jesuo, tranoktu en via domo.

Aranĝu la tablon, surmetu glason da pura akvo, malfermu la Evangelion, laŭtlegu la mesaĝon pri fido, elvolvu la familion kaj preĝu. Jesuo venos viziti vin.

Kiam la hejmo konvertiĝas en sanktejo, la krimo kuŝas en muzeo. Kiam la familio preĝas, Jesuo restadas hejme. Kiam la koroj unuiĝas per la ligiloj de Fido, la ekvilibro disdonas benojn, kaj la saneco disverŝas pacan vinon al ĉiuj.

Jesuo en la hejmo estas vivo por la hejmo. Ne atendu, ke la mondo portu al vi la certecon pri la nevaria bonaĵo. Disetendu el via krista domo la lumon de la Evangelio al la turmentata mondo.

Kiam unu familio preĝas en la hejmo, kunveninta ĉirkaŭ la dolĉeco de la Evangelio, la tuta strato ricevas la bonfaron de la komunio kun la Alta Ĉielo.

Se iu en apartamento levas al la Ĉieloj preĝon de la familia komunio, la tuta konstruaĵo estas benata, kvazaŭ nekonata lampo, eklumanta per venteto.

Ne forlasu la direktan linion de la Evangelio ĉe viaj familianoj. Daŭre preĝu fidele, studante kune kun viaj gefiloj kaj kun tiuj, kiujn vi amas, la gvidilojn de la Majstro, kaj kiam eble diskutu la problemojn vin afliktantajn laŭ la hela lumo de la mesaĝo de Bona Novaĵo, kaj ekzamenu la mafacilaĵojn vin perturbantajn antaŭ la konsola inspiro de la Kristo.

Ne iru en la straton en tiu vespero, sed nur por la neeviteblaj devoj, kiujn vi ne povos prokrasti. Restu en la hejmo por ke la Dia Gasto tie ankaŭ restu. Kiam la lumoj estingiĝos en la horo por ripozo, preĝu ankoraŭ unu fojon, komunianta kun Li, por ke, ligita al vi, vi povu hejme, unufoje en la samajno dum sep vesperoj, havi Jesuo kun vi.

Hejma Kunlegado de la Evangelio

Néio Lúcio
Página Recebida pelo médium Francisco Cândido Xavier

La firmamento pleniĝis per steloj, en la nokto arĝente lumigita per la luno, kiam la Sinjoro, provizore instalita en la domo de Petro, prenis la Sanktajn Skribojn, kaj kvazaŭ Li volas doni novan direkton al la konversacio, kiu fariĝis nefruktodona kaj malpli edifa, milde parolis:Petro, kion faras la fiŝkaptisto, kiam li iras al la merkato kun la ĉiutagaj fruktoj?

La apostolo pensis dum kelkaj momentoj, kaj hezite respondis:

- Majstro, kompreneble ni elektas la plej bonajn fiŝojn. Ni aĉetas la restaĵojn de la fiŝkaptado.

Jesuo ridetis kaj demandis:

- Kaj la argilaĵisto? Kion li faras por plenumi la taskon?

- Certe, Sinjoro - respondis la fiŝkaptisto, miregite - li modlas la argilon.

La Ĉiela Amiko, kun kompatema kaj brilanta rigardo, insistis:

- Kaj kiel agas la ĉarpentisto, por atingi la finverkon?

La interparolanto tre simple senhezite informis:

- Li cizas la lignon, uzas la adzon kaj la trapezan segilon, la martelon kaj la cizilon. Alimaniere li ne perfektiĝos la pecon.

Silentis Jesuo momente, kaj aldiris:

- Tiel ankaŭ estas la hejmo antaŭ la mondo. La doma lulilo estas la unua lernejo kaj la unua templo de la animo. La homa domo estas la vera eksportilo de karakteroj en la komunan vivejon. Se la negocisto elektas la varon, se la lignaĵisto ne sukcesas konstrui barkon, se li ne alĝustigas la lignon al siaj deziroj, kiel atendi sekuran kaj trankvilan komunumon, se la hejmo ne sin perfektigas?

La paco de la mondo komenciĝas sub la tegmento, kiu ŝirmas. Se ni ne lernas vivi pace inter kvar muroj, kiel esperi la harmonion de la nacioj? Se ni ne kutimiĝas ami pli proksiman fraton, ligita al nia ĉiutaga batalo, kiel respekti la Eternan Patron, kiu ŝajnas malproksima?

Jesuo ĵetis la alrigardon tra la modesta ĉambro, kaj diris:

- Petro, ni ekbrulu ĉi tie, ĉirkaŭ tiom da homoj, kiuj serĉas nian fratecan asistadon, novan lumon. La tablo de via domo estas la hejmo de via pano. En ĝi vi akceptas la Sinjoron, la nutraĵon por ĉiu tago. Kial ne instali ĉirkaŭ ĝi la semadon de la feliĉo kaj de la paco en la konversacio? La Patro, kiu donacas al ni la tritikon por la granejoj pere de la grundo, sendas al ni la lumon tra la ĉielo.

Se la lumo estas la ekspansio de la radioj ĝin konsistigantaj, la abundo komenciĝas en la greno. Pro tio la Evangelio ne estis komenciĝinta super la homamaso, sed ja en la simpla loĝejo de la paŝtistoj kaj de la bestoj.

Simono Petro fiksis sur la Majstro la humilajn kaj brilajn okulojn, kaj ĉar li ne konvenas por sin esprimi, timeme murmuris:

- Majstro, estu farite, kiel Vi deziras.

Tiam Jesuo, invitante la familianojn de la apostolo al la edifa parolo kaj al la alta meditado, disvolvis, la skribaĵojn de la saĝeco, kaj komencis sur la Tero la unuan legadon de la Evangelio en la hejmo.

Evangeliaj Medikamentoj

El la libro “Kristana Agendo”
Andreo Ludoviko - Francisco Cândido Xavier

Helpu ĉiam.
Nenion timu.
Neniam Malesperu.
Lernu senĉese.
Pensu multe.
Meditu pli.
Malmulte parolu.
Korektu kun amo.
Laboru feliĉa.
Direktu saĝe.
Obeu ĝoje.
Ne lamentu.
Iru antaŭen.
Atentu transe.
Vidu malproksime.
Diskutu serene.
Lumigu ĉirkaŭ vi.
Dissemu pacon.
Disverŝu benojn.
Luktu altigante.
Estu gajanima.
Vivu sentime.
Elmontru kuraĝon.
Portu trankvilecon.
Respektu ĉion.
Preĝu kun fido.
Viglu bonvoleme.
Antaŭeniru plibonigante.
Servu hodiaŭ.
Esperu al la morgaŭo.

La Misio de Esperanto	A Missão do Esperanto
Emmanuel El la libro "Voĉoj de Poetoj el la Spirita Mondo" Psikofrafita de Francisco Valdomiro Lorenz	Emmanuel Do livro "Vozes de Poetas do Mundo Espiritual" Psicografada por Francisco Valdomiro Lorenz
Dum la multenombraj aliformiĝoj de la mondo, ne malmultaj estas la centroj, kiuj sin instalas nun sur la Tero, celante starigi la estontecon de la homaro. Se ĉie ni konstatas la disfalon de la homaj konstruaĵoj, renovigante la vojon de l’ civilizacio, ni rigardas ankaŭ tiujn armeojn da laboristoj por la konstruaĵoj de l’ estonteco, kvazaŭ konstruantoj de nova mondo, dissemita sur la teraj vojoj, sed klopodantaj por rektigi iliajn direktojn.	No cômputo das transformações por que passa o mundo, não são poucos os núcleos de organização espiritual que se instalam na Terra com vistas ao porvir da humanidade. Se por toda observamos o esboroamento das obras humanas, a fim de que se renove o caminho da civilização, contemplamos também as atividades do exército de operários das edificações do futuro, como se fossem construtores de um mundo novo, dispersos nas estradas terrestres, mas procurando ajustar suas diretrizes.
Estas tiuj da laboristoj de la Dia progreso, firme tenantaj en la manoj la potencan pioĉon de la fido super ĉio al Tiu, Kiu estas la lumo de niaj destinoj. En la amaso de tiu preparado de renovigaj energioj celantaj la venontan jarmilon, mi deziras mecii Esperanton, fratece ĉirkaŭprenante nian fraton, kiu fariĝis sincera proklamanto de ĉia afero, en obeo al la Dia determinismo de l’ spirita mondo.	São esses, sim, os artífices do progresso divino. Empunham o alvião formidável da fé, acima de tudo, n’Aquele que é a luz dos nossos destinos. No acervo desse aparelhamento de energias renovadoras, objetivando o vindouro milênio, quero referir-me ao Esperanto, abraçando fraternalmente o nosso irmão que se constituiu pregoeiro sincero da sua causa obedecendo ao determinismo divino das tarefas recebidas nas luzes do plano espiritual.
Jesuo deklaris, ke Li ne venis sur nian mondon por detrui la Leĝon, same kiel Spiritismo en sia formo de Konsolanto ne starigis sin por elpeli la ekzistantajn religiojn, La Majstro venis por plenumi la principojn de la Leĝo tiel same kiel la konsolanta Doktrino venas por restarigi la Veron kaj reenkonduki la esperon en la korojn en tiu ĉi terura tempo por la mondo, kiam ĉiuj moralaj valoroj de la mondo estas ĝisfundamente en danĝero antaŭ la doktrinoj de l’ perforto, kiuj ebriigis la cerbon de l’ nuntempa civilizacio, kiel maldolĉa veneno pereiganta la energion de maljuniĝinta korpo.	Jesus afirmava não ter vindo ao planeta para destruir a lei, como o Espiritismo, na sua feição de Consolador, não surgiu para eliminar as religiões existentes. O Mestre vinha cumprir os princípios da Lei, como a doutrina consoladora vem para a restauração da Verdade, reconduzindo a esperança aos corações, nesta hora torva do mundo, em que todos os valores morais do orbe periclitam nos seus fundamentos, assaltados pelas doutrinas da violência, que embriagaram o cérebro da civilização atual, qual veneno amargo a destruir as energias de um corpo envelhecido.
Esperanto ankaŭ ne venis, amikoj, por detrui la lingvojn uzatajn en la mondo en la interŝanĝado de la pensoj. Ĝia principo estas la alta tasko de unuigo kaj kunfratigo, celante la universalan unuecon. Ĝia principo estas konkordo kaj ĝiaj apostoloj estas egale laborkunuloj de ĉiuj, kiuj sinoferadis por la dia idealo de l’ homa solidareco, ĉu en ĉi tiuj, ĉu en aliaj cirkonstancoj.	Também o Esperanto, amigos, não vem destruir as línguas utilizadas no mundo, para o intercâmbio dos pensamentos. A sua missão é superior, é da união e da fraternidade rumo à unidade universalista. Seus princípios são os da concórdia e seus apóstolos são igualmente companheiros de quantos se sacrificaram pelo ideal divino da solidariedade humana, nessas ou naquelas circunstâncias.
La Helpa Lingvo estas unu el la plej fortaj vokoj al frateco ankoraŭ aŭdataj sur nia planedo malriĉiĝintaj spiritaj valoroj, en la nuna momento de apartiĝemo, de aŭtarkio, de kolektiva egoismo, de falsita naciismo.	A língua auxiliar é um dos mais fortes brados pela fraternidade, que ainda se ouve nesse planeta empobrecido de valores espirituais, neste instante de isolacionismo, de autarquia, de egoísmo e de nacionalismo adulterado.
La ekzemplo de l’ moderna Eŭropo donas al ni ideon pri tiu dolora situacio: Ĉiuj popoloj havas entuziasmajn advokatojn, kiuj per varmegaj paroladoj pravigas tiun aŭ alian decidon de siaj registaroj. La nacioj estas grandaj tribunoj, kie ĉiu parolas pri si mem kaj humiligas la laborojn de sia frato. Oni protektas ĉiun politikan krimon, se ĝi nur estas farita interne de la landlimoj. Tamen la granda Eŭropo, tiu patrina noblega estaĵo, kiu kunlaboris por la homa perfektigo, kiu instruis kaj edukis altigante la spiriton de la mondo, tiu havas neniun advokaton, posedas neniun voĉon por aŭdigi la ĝemojn de sia disŝirita koro, ĉar la landlimoj apartigis ĉiujn ĝiajn infanojn per dikaj muroj el sablo kaj ŝtalo, ĝin transformante en tiu dezerton malĝojigan por la koroj, kie ne ekzistas la fonto de amo por refortigi la animojn.	O exemplo da Europa moderna nos faculta uma idéia dessa penosa situação. Todos os povos tem seus advogados entusiastas que, com orações ardorosas, justificam esta ou aquela medida de seus governos. As nações são grandes tribunas onde cada um fala de si mesmo, humilhando ou conquistando o que é de seu irmão. Cada um aplaude todo crime político, desde que seja praticado dentro de suas fronteiras. Entretanto, a grande Europa, essa entidade maternal e sublime, que cooperou para o aperfeiçoamento da humanidade, que instruiu e educou, elevando o espírito do mundo, essa não tem advogados, não dispõe de uma voz que externe os gemidos de seu coração dilacerado, porque as fronteiras lhe dividiram todos os seus filhos, estabelecendo separações de areia e aço, transformando-a num deserto triste de corações, onde não existe a fonte de amor, para reconfortar as almas.
Ja, en la nuna tempo Esperanto estas forto promesanta unuigon kaj harmonion, ĉar ĝi faciligas la interŝanĝadon de la universalaj valoroj.	Sim, nesta hora o Esperanto é uma força que atua para a união e a harmonia, com o facilitar que se estabeleça a permuta dos valores universais do pensamento, em forma universalista.
Ĉu vero? Ĉu propagando nur per parolo? Ĉu nova movado por starigi ekonomian profiton? Ĉiuj tiuj ĉi supozoj povos esti eldirataj de malatentaj spiritoj; sed nur de l’ malatentaj, kiuj atendas la ĝeneralan aliĝon por poste eldiri sian senĝenan elekton. Tamen, tiuj, kiuj serĉas la lumon de la sincereco por ekzameni ĉiujn aferojn, tiuj scipovos trovo en la esperantista movado tiun renovigan lumon, kiu en sanktaj efektivigoj, jam nun, heligos pli malfrue la ideojn de la mondo, elstarigante la noblecon de ĝiaj principoj direktataj de tiu frateca sento, kiu venas el la dia penso de Jesuo por ĉiuj verkoj de l' homa evoluado.	Sonho? Propaganda só de palavras? Novo movimento para criar um interesse econômico? Todas essas suposições poderão ser formuladas pelos espíritos desprevenidos; mas, somente pelos desprevenidos que aguardam a adesão geral, para comodamente expressarem suas preferências. Os que, porém, buscam a luz da sinceridade para o exame de todos os assuntos, saberão encontrar, no movimento esperantista, essa claridade reveladora que, em realizações sagradas, desde agora esclarecerá, mais tarde, as idéias do mundo, fazendo ressaltar a nobreza dos seus princípios, orientados por aquela fraternidade que nasce do pensamento divino de Jesus, para todas as obras da evolução humana.
Esperanto estas leciono de l’ frateco. Ni lernu ĝin por esplori sur la Tero la penson de la suferantoj kaj laborantoj sur aliaj kampoj. En laŭvorta senco mi diras; “ni lernu ĝin”, ĉar ni ankaŭ estas viaj laborkunuloj, kiuj jam akiris la esprimon de l’ universala penso, kaj al vi deziras tiun saman spiritan bonon, por ke tiamaniere ni organizadu sur la Tero la plej efikajn movadojn por unuecigo.	Sim, o Esperanto é lição de fraternidade. Aprendamo-la, para sondar, na Terra, o pensamento daqueles que sofrem e trabalham noutros campos. Com muita propriedade digo: “Aprendamo-la”, porque somos também companheiros vossos que, havendo conquistado a expressão universal do pensamento, vos desejamos o mesmo bem espiritual, de modo a organizarmos, na Terra, os melhores movimentos de unificação.
Dio estas adorata de la homoj tra multenombraj lingvoj, kiuj estas la sektoj kaj religioj, ĉiuj celantaj la mirindan bonecon de l’ esenca unueco. Ni kopiu tiun saĝan klopodon de la Dia naturo kaj marŝu al la sintezo de la esprimo, malgraŭ la diverseco de l’ procedoj per kiuj vi esprimas viajn pensojn.	Deus é venerado pelos homens através de numerosas línguas, de que se servem as seitas e as religiões, todas tendendo para o maravilhoso plano da unidade essencial. Copiemos esse esforço sábio da natureza divina e marchemos para a síntese da expressão, malgrado a diversidade dos processos com que exprimem os pensamentos.
Tiu tuta penado apartenas al la justa frateco kaj nun, petegante al Jesuo, ke Li benu la laborojn kaj esperojn de nia ĉeestanta frato, sanktigante la penadon lian kaj de liaj laborkunuloj en la sama tasko, kiu estas al ili donita de la spiritaj energioj, mi lasas al vi ĉiuj mian deziron de paco, esperante por ni ĉiuj, humilaj disĉiploj de Kristo, la refortigantan benon de Lia amo.	Todo esse esforço é de fraternidade legítima e, rogando a Jesus que abençoe os trabalhos e as esperanças de nosso irmão presente, que lhe santifique os esforços e os de seus companheiros na tarefa que lhes foi deferida pelas forças espirituais, deixo-vos a todos vós os meus votos de paz, aguardando para todos nós,discípulos humildes do Cristo, a benção reconfortante do seu amor.

Spirita Lumo

Walter Francini

La homo, kiu ricevas la benon de l' Doloro kaj plenumas la Leĝon, estas fokuso de lumo sur la Tero.

Liaj pensoj estas lumo.

Liaj vortoj estas lumo.

Liaj gestoj estas lumo, kaj ĉio, kion li tuŝas, klariĝas pro la lumo, kiu fontas el lia rektigita cerbo, kaj el lia koro purigita.

Ŝajne li estas sola., ĉar li laŭiras vojojn ankoraŭ nekonatajn de la amaso, sed la lumo, kiun li projekcias altiras la Grandan Lumon de la Spiritaj Bonfarantoj.

Helpe de tiu forto, li frontas la vivon kaj defias la mondon.

Spiritisma Doktrino

Kio ĝi estas?

Ĝi estas la tutaĵo de principoj kaj leĝoj, revelaciitaj de Superaj Spiritoj, enhavataj en la verkoj de Allan Kardec, kiuj konsistigas la Spiritisman Kodigon, nome La Libro de la Spiritoj, La Libro de la Mediumoj, La Evangelio laŭ Spiritismo, La ĉielo kaj la Infero kaj La Genezo..

"Spiritismo estas scienco, kiu traktas pri la naturo, la origino kaj la destino de la Spiritoj, kiel ankaŭ pri iliaj rilatoj kun la enkorpa mondo."

"Spiritismo efektivigas tion, kion Jesuo diris pri la Promesita Konsolanto: konon de l' aferoj, per kiu la homo scias , de kie li venas, kien li iras, kaj kial li estas sur la Tero; ĝi revokas la homon al la veraj principoj de la leĝo de Dio, kaj lin konsolas per la fido kaj la espero."

Kion ĝi revelacias?

Ĝi revelacias novajn, pli profundajn konceptojn pri Dio, la Universo, la Homo, la Spiritoj kaj la Leĝoj, kiuj regas la vivon.

Ĝi ankoraŭ revelacias tion, kio ni estas, de kie ni venis, kien ni iras, kio estas la celo de nia ekzistado kaj kio estas la kialo de la doloro kaj sufero.

Ĝia amplekso

Alportante novajn konceptojn pri la homo kaj pri ĉio, kio lin ĉirkaŭas, Spiritismo tuŝas ĉiujn fakojn de la sciado, de la homaj konduto kaj aktivecoj, malfermante novan eraon por la regeneriĝo de la homaro.

Ĝi povas kaj devas esti lernata, analizata kaj praktikata ĉe ĉiuj fundamentaj flankoj de la ekzistado, nome la filozofia, religia, etika, morala, eduka kaj socia.

Ĝiaj fundamentaj instruoj

Dio estas la superega intelekto, unua kaŭzo de ĉiuj estaĵoj. Dio estas eterna, neŝanĝema, nemateria, unika, ĉiopova, superege justa kaj bona.

La Universo estas kreaĵo de Dio kaj ampleksas ĉiujn estaĵojn, raciajn kaj neraciajn, animitajn kaj neanimitajn, materiajn kaj nemateriajn.

Krom la korpa mondo, kie loĝas la enkarniĝintaj Spiritoj, t.e., la homoj, ekzistas la spirita mondo, loĝejo de la elkarniĝintaj Spiritoj.

En la Universo estas aliaj loĝataj mondoj, kun estaĵoj en malsamaj gradoj de progreso: egalaj, pli evoluintaj kaj malpli evoluintaj ol la homoj.

Ĉiuj naturaj leĝoj estas diaj, ĉar Dio estas ilia aŭtoro. Ili ampleksas tiel la fizikajn kiel ankaŭ la moralajn leĝojn.

La homo estas Spirito enkarniĝinta en materia korpo. La perispirito estas la duonmateria envolvaĵo, liganta la Spiriton al la fizika korpo.

La Spiritoj estas la intelektaj estaĵoj de la kreaĵaro. Ili konsistigas la mondon de la Spiritoj, kiu antaŭekzistas kaj al ĉio postvivas

La Spiritoj estas kreitaj simplaj kaj sensciaj. Ili progresas intelekte kaj morale, pasante de malsupera ordo al sekvanta supera ordo, ĝis la perfekteco, ĉe kiu ili ĝuas senŝanĝan feliĉon.

La Spiritoj konservas sian individuecon antaŭ, dum kaj post ĉiu enkarniĝo.

La Spiritoj reenkarniĝas tiom da fojoj, kiom necese por sia pliboniĝo.

La Spiritoj ĉiam progresas. En siaj multaj korpaj ekzistadoj ili povas ne antaŭeniri, sed ili neniam malprogresas. La rapideco de ilia intelekta kaj morala progreso dependas de iliaj klopodoj por atingi la perfektecon.

La Spiritoj apartenas al diversaj ordoj, laŭ la atingita grado de perfekteco: Puraj Spiritoj, kiuj atingis la maksimuman perfektecon; Bonaj Spiritoj, ĉe kiuj regas la deziro al bono; Neperfektaj Spiritoj, kiujn karakterizas neklereco, deziro al malbono kaj malsuperaj pasioj.

La rilatoj inter la Spiritoj kaj la homoj estas kontinuaj kaj ĉiam ekzistis. La Bonaj Spiritoj admonas nin al bono, kuraĝigas nin ĉe la provoj de la vivo kaj helpas nin elteni ĉi tiujn brave kaj rezignacie. La Malbonaj Spiritoj pelas nin en malbonon.

Jesuo estas la gvidanto kaj la modelo por la tuta homaro, kaj la Doktrino, kiun Li instruis kaj praktikis, estas la plej pura esprimo de la leĝo de Dio.

La moralo de la Kristo, enhavata en la Evangelio, estas la gvidilo por la firma evoluo de ĉiuj homoj, kaj ĝia praktikado estas la solvo por ĉiuj homaj problemoj kaj la celo atingota de la homaro.

La homo havas liberan volon por agadi, sed li respondas pri la sekvoj de sia agado.

La estonta vivo rezervas al la homoj punojn kaj ĝuojn konformajn al lia konduto, ĉu obeanta, ĉu malobeanta la Leĝon de Dio.

La preĝo estas ago de adorado al Dio. Ĝi troviĝas en la natura leĝo kaj rezultas el sento kunnaskita kun la homo, same kiel denaska estas la ideo pri la ekzisto de la Kreinto.

La preĝo plibonigas la homon. Tiu, kiu preĝas kun fervoro kaj fido, fariĝas pli forta kontraŭ la tentoj de la malbono, kaj Dio sendas al li bonajn Spiritojn por lin helpi. Tiu estas helpo neniam rifuzata, kiam petata sincere.

Praktikado de Spiritismo

La spiritismaj servoj estas tute senpagaj, kiel preskribas jena evangelia instruo: "Donace vi ricevis, donace vi donu".

La praktikado de Spiritismo estas simpla, uzas nenian formon de ekstera kulto, laŭ tiu kristana instruo, ke Dio devas esti adorata en spirito kaj vero

Spiritismo ne havas sacerdotojn, ne adoptas nek uzas en siaj kunvenoj kaj praktikoj: altarojn, ikonojn, portilojn, kandelojn, procesiojn, sakramentojn, indulgencojn, ornatojn, alkoholajn aŭ halucinogenajn trinkaĵojn, incensojn, tabakon, talismanojn, amuletojn, horoskopojn, kartdivenadon, piramidojn, kristalojn aŭ iajn ajn objektojn, ritarojn aŭ formojn de ekstera kulto.

Spiritismo ne trudas siajn principojn. Ĝi invitas interesatojn en ĝia konado pasigi ĝiajn instruojn tra la kribrilo de la racio, antaŭ ol akcepti ilin.

La mediumeco, kiu permesas al la Spiritoj komunikiĝi kun la homoj, estas kapableco, kiun multaj personoj kunportas denaske, kaj kiu estas sendependa de ilia religio aŭ de la moralaj principoj, kiujn ili adoptas por sia vivo.

Spiritisma praktikado de mediumeco estas nur tiu, kiu estas farata surbaze de la principoj de la Spiritisma Doktrino kaj laŭ la kristana moralo.

Spiritismo respektas ĉiujn religiojn kaj doktrinojn, valorigas ĉiujn klopodojn por la bonfarado kaj laboras por la interfratiĝo kaj la paco inter ĉiuj popoloj, sendepende de raso, haŭtkoloro, nacieco, kredo, kultura aŭ socia niveloj. Ĝi krome rekonas, ke "la vere virta homo estas tiu, kiu praktikas la leĝon de justeco, amo kaj karito laŭ ties plej granda pureco".

Naskiĝi, morti, renaskiĝi ankoraŭ kaj ĉiam progresi, tia estas la leĝo.

"Neskuebla fido estas nur tiu, kiu povas rekte rigardi la racion en ĉiuj aĝoj de la homaro".

La studado de la verkoj de Allan Kardec estas fundamenta por la ĝusta konado de la Spiritisma Doktrino.

Allan Kardec

Estis la pseŭdonimo de Hippolyte Léon Denizard Rivail, naskita en Lyon (Franclando) la 3-an de Oktobro 1804, en klera familio. Ankoraŭ tre juna, li estis altirita de la sciencoj. Li faris siajn unuagradajn studojn ĉe la Lernejo de Pestalozzi, en Yverdun (Svislando); de tiu mondkonata edukisto li estis unu el plej distingiĝaj lernantoj kaj de ties edukmetodo li estis plej diligenta propagandisto; aĝante nur dek-kvar jarojn, li lernigadis al siaj kolegoj tion, kion li iom post iom ricevadis de siaj instruantoj. La knabo estis edukita en protestantismo, sed, pro intimaj sentoj, li baldaŭ ekpensis ian religian reformon kaj serĉis, de tiam, ian rimedon por unuigi la kredojn; tian rimedon li trovis en Spiritismo.

Li estis membro de pluraj akademioj, inter kiuj la Reĝa Akademio de Arras. De 1835 ĝis 1840 li faris, en sia hejmo, senpagajn kursojn pri fiziko, kemio, anatomio, astronomio k.a. Antaŭ ol sin dediĉi al la studado de la spiritismaj fenomenoj, Kardec laboradis do sur pluraj kampoj de la homa agado kaj postlasis pri tiuj plej diversajn verkojn.

En 1855, kiam la manifestiĝoj de la Spiritoj komencis esti studataj, Kardec ilin serioze ekatentis; lia genio tie tuj ekvidis faktojn, kiuj ekstreme interesus la homon, kaj la principon de novaj naturaj leĝoj, nome de la leĝoj, laŭ kiuj fariĝas la rilatoj inter la videbla kaj la nevidebla mondoj; li konstatis, en la manifestiĝado de la nevidebla mondo, unu el la naturaj fortoj, kies konado solvus multe da problemoj, pro sia strangeco konfuzantaj la homan spiriton. El la "parolantaj tabloj", el laŭŝajne senkaŭzaj frapoj, el la neklarigeblaj movoj de objektoj kaj el multaj aliaj okazoj tiaspecaj, Kardec, kiu samtempe studadis magnetismon, kolektis elementojn sufiĉajn por verko: la 18-an de Aprilo 1857 venis en lumon la unua eldono de "La Libro de la Spiritoj", lia unua verko pri la afero Spiritismo. Ĝin sekvis: "La Libro de la Mediumoj", Januaro 1861; "La Evangelio laŭ Spiritismo", Aprilo 1864; "La ĉielo kaj la Infero", aŭ "La Justeco de Dio laŭ Spiritismo", Aŭgusto 1865; "La Genezo, la Mirakloj kaj la Antaŭdiroj", Januaro 1868, k.a. La 1-an de Januaro 1858 li fondis "La Revue Spirite"; la 1-an de Aprilo de tiu sama jaro li fondis, en Parizo, la unuan spiritisman societon regule starigitan, sub la nomo "Société Parisienne des Études Spirites", kies ekskluziva celo estis la studado de ĉio ajn, kio povus helpi la progreson de tiu ĵus naskita scienco.

Nenion li konkludis sen longa observado; kaj de sia zorga, skrupula observado li deduktis la leĝojn de la tiel nomataj spiritismaj fenomenoj. Li pruvis, ke "supernaturaj" faktoj neniel ekzistas, ĉar, efektive, ĉiuj fenomenoj enteniĝas en la Naturo mem.

La 31-an de Marto 1869 la Spirito de Allan Kardec forlasis sian karceron. Dum sia tuta vivo li tenis standardon kun la devizo: "laboro, solidareco, toleremo"; kaj por Spiritismo li starigis la principon: "Ekster karitato ekzistas nenia savo". Li ja komprenis la naturajn leĝojn: ni penu sekvi liajn paŝosignojn.

(ĉi tiun tekston ni transskribis el la "Prezento", kiun
Prof. D-ro Luís da Costa Porto Carreiro Neto [1894-1964],
membro de la iama Lingva Komitato kaj poste de la Akademio de Esperanto,
verkis por sia brila traduko de "La Libro de la Spiritoj").

Esperanto en la Spirita Mondo

La superaj Spiritoj per diversaj mediumoj propagandas Esperanton. En la libro “Rememoroj de Memmortiginto” (Memórias de um Suicida), de la mediumino Yvone A. Pereira, precipe en la tria parto de la libro, pri Universitaturbo, oni povas legi tre belajn raportojn pri tiu instruado de Esperanto en la granda Transmondo.

Oni ne nur instruas la lingvon al estontaj misiuloj, sed faras belajn kongresojn kaj mirindajn festojn. En p. 610-616 aperas bele redaktita raporto pri tiu brila laboro.

Tiu libro ne estas la sola pri tiu Esperanto-movado en la spirita mondo.

Ankaŭ la mediumoj Francisco Valdomiro Lorenz, Francisco Cândido Xavier, Dolores Bacelar kaj aliaj jam raportis pri tia granda Universitato, kie milionoj da Spiritoj ellernas la lingvon kaj akiras la internan ideon de Esperanto por siatempe reveni sur la Teron kaj krei la universalan kulturon de la estonteco.

El tiuj lernantoj kelkaj ja estas junuloj kaj junulinoj inter la homoj kaj komencas sian gloran laboron. Oni povas tre facile distingi ilin de aliaj esperantistoj, tial ke ili majstre uzas la lingvon por diskursoj, prozo kaj poezio, preskaŭ nur intuicie, sen longa lernado. Ili pensas rekte kaj rapide en Esperanto; verkas lerte, bele, senhezite. Ili estas vere denaskaj esperantistoj kaj amas la lingvon tre varme.

Ili estas gajaj homoj, ordinare profesie instruistoj ekde sia frua juneco, kaj povas verki ankaŭ en aliaj lingvoj, sed preferinde ili verkas nur en Esperanto.

La venko de Esperanto sur la Tero ne dependas de registaroj, kiel multaj supozas. Tute sendepende de la registaroj la Esperanto-movado venkas la mondon, tial ke la Superaj Spiritoj gvidas nin al la venko.

Ismael Gomes Braga
Publikigita de Revuo “Santa Aliança do Terceiro Milênio”
N-ro 14, Jaro 2-a, 1956

Esperanto Kiel Idealo	Esperanto Como Ideal
Ramatís El la libro "La Misio de Esperanto" Psikografio de Hercílio Maes Esperantigo de Lício de Almeida Castro	Ramatís Do livro "A Sobrevivência do Espírito" Psicografada por Hercílio Maes
Demando: Kiel vi konsideras Esperanton en rilato al nia aktuala progreso morala, scienca kaj spirita?	Pergunta: Por que motivo considerais o Esperanto como capaz de se tornar um idioma internacional ou de uso comum a todos os povos?
Respondo: Oni ŝuldas la lingvan perfektecon de Esperanto precipe al la fakto, ke ĝin realigis cerbo tiel amika al logiko kaj scienco, kiel estis la mirinda kaj saĝa rezonado de Kardec en la kodigo de Spiritismo. Kelkaj renomaj sciencistoj de via mondo jam agnoskas, ke Esperanto estas ĉefverko de logiko kaj simpleco, kies signifo, en la lingva kampo, estas tiel grava kiel la malkovro de la atoma energio en la scienca kampo.	Resposta: A perfeição lingüística do Esperanto é devida principalmente ao fato de haver sido realização de um cérebro tão amigo da lógica e da ciência quanto o foi admirável e sensato raciocínio de Kardec na codificação do Espiritismo. Alguns cientistas de renome, do vosso mundo, já reconhecem que o Esperanto é uma obra-prima de lógica e simplicidade, significando um evento de tanta importância na esfera lingüística quanto o foi a descoberta da energia atômica na esfera científica.
Ĝia reduktita gramatiko, sen la reguloj, kiuj tiom lacigas la menson de la studanto, igas Esperanton kvintesenco de racieco kaj monumento de lerteco kaj inteligento, kiu eĉ pligrandiĝas per ĝia fonetika ortografio kaj sintakso surprize simpla. Ĝi posedas ĉion necesan por adaptiĝi al la imperativoj de la dinamika jarcento en kiu vi vivas, kie ĉiuj hastas, la tempo ne sufiĉas por la homa kompreno kaj la pensoj devas esti resumitaj en malmultaj vortoj.	A sua reduzida gramática, isenta de regras que tanto fatigam a mente do estudante, torna o Esperanto um primor de racionalidade e um monumento de habilidade e inteligência, que ainda mais se engrandece com a sua ortografia fonética e a sua sintaxe de uma simplicidade surpreendente. Ele tem tudo que é necessário para se ajustar aos imperativos do século dinâmico em que viveis, onde tudo é feito às carreiras e o tempo é parcimonioso para o entendimento humano, motivo por que os pensamentos precisam ser resumidos em poucos vocábulos.
La studanto de Esperanto ne devas lacigi sian menson por rememori malnovajn kaj komplikajn gramatikajn regulojn inter labirinto de grafikaj akcentadoj kaj ortografiaj reformoj, kiuj postulas grandan zorgon por esprimi la penson sen riski kritikojn. Li renkontas en Esperanto klaran kaj regulan sistemon, kiu igas ĝin mirinda kaj magia multobligilo de vortoj, laŭ plej alloga simpleco.	O estudante do Esperanto, em lugar de fatigar a sua memória para se lembrar de regras gramaticais envelhecidas e complicadas, por entre um labirinto de acentuações gráficas e reformas ortográficas, que exigem grande cuidado para que se possa expor o pensamento sem riscos de críticas, encontra o Esperanto um sistema claro e regular que o torna um admirável e mágico multiplicador de palavras sob a mais encantadora simplicidade.
Ĝi estas unu el la plej avangardaj vort-mekanismoj je dispono de la moderna homo, ĉar sufiĉas funkciigi la facilajn kaj konatajn klavojn de ĝiaj neŝanĝeblaj bazoj por tuj atingi, simile al kio okazas en la modernaj kalkul-maŝinoj, la deziratajn rezultatojn sen cerbe laciĝi.	É um dos mais avançados mecanismos verbais à disposição do homem moderno, bastando-vos acionar as teclas fáceis e conhecidas de suas bases inalteradas para que, à semelhança do que se dá com as modernas máquinas de calcular, possais obter imediatamente os resultados que desejais sem que vos fatigueis cerebralmente.
Kvankam Esperanto estas tiom simpla kaj facila, nur en la XX-a jarcento la homoj montriĝis mense kaj cerbe dinamikaj por povi ĝin artikulacii kaj kompreni klare kaj sukcese, konsiderante, ke ĝi ne nur estas idiomo inteligente prilaborita de genia homo (*Lazaro Ludoviko Zamenhof - la iniciatinto de Esperanto), sed vere sintezo rezultanta el miljara progreso de la homa parol-maniero ĝis via nuna tempo.	Apesar de o Esperanto ser tão simples e fácil, só no século XX é que os homens estão se revelando mental e cerebralmente dinâmicos para poderem articulá-lo e compreendê-lo com clareza e êxito, visto que ele não é apenas um idioma compilado inteligentemente por um homem genial (Lázaro Luiz Zamenhof - o iniciador do Esperanto), mas sim, uma síntese resultante do progresso milenário da linguagem humana até os vossos dias.
Ĉu vi ne perceptis, ke la laboro de la esperantistoj tre similas al la laboro iniciatita de la apostoloj okaze de ilia ofer-misio por la disvastigo de la Evangelio de Jesuo? Plejparte ili estas homoj ne profitemaj, ĉar ili abnegacie laboras kaj dediĉas siajn vivojn en la obstina kaj kuraĝa klopodo prezenti la idealon de Esperanto. Kelkaj ne nur utiligas por tio sian valoran tempon, kiel ankaŭ sian monon sen profitaj celoj.	Não tendes percebido que o labor dos esperantistas se assemelha muito ao trabalho empreendido pelos apóstolos, quando de sua sacrifical missão para divulgação do Evangelho de Jesus? Eles são homens em sua maioria desinteressados de quaisquer proventos, pois trabalham com abnegação e gastam suas existências no esforço tenaz e corajoso de expor o ideal do Esperanto: alguns não só empregam nisso o seu tempo precioso, como também o seu dinheiro, sem fins utilitaristas.
La esperantistaj verkoj, plej disvastigitaj en via mondo, naskiĝis el donacoj kaj individuaj klopodoj, signitaj per oferemo, fortigitaj per heroa spirito kaj pura deziro dissemadi neŭtralan kaj fratigan idiomon! Pere de ĉi tiu nobla kaj sindona disvastigo restas vivanta kaj aktuala la krista revo pri konkordo, espero kaj parola fratiĝo inter ĉiuj homoj!	As obras esperantistas mais divulgadas no vosso orbe nasceram de doações e esforços particulares, marcados pelo desinteresse, fortalecidos pelo espírito heróico e pelo desejo puro de se disseminar um idioma neutro e confraternizador! Através dessa divulgação nobre e generosa, permanece vivo e se alimente um sonho crístico de concórdia, esperança e confraternização verbal entre todos os homens!
Rememorante la heroan laboron de la unuaj kristanoj, multaj el kiuj reenkarniĝis kiel novaj apostoloj de Esperanto, mi devas diri al vi ke, ĉi tiu movado estas imuna kontraŭ ia ajn senkuraĝiĝo, kaŭstikeco, malprofito aŭ sinofero. Ĝiaj disvastigantoj estas regitaj per arda aspiro kaj obstina fido, kiu efektive kapablas translokigi montojn kaj terurajn obstaklojn por la kompleta sukceso de tiel merit-plena verko. Iliaj animoj, trejnitaj en la pasinteco, ĉiam ĉeestis kaj alkutimiĝis al la aperoj de la grandaj spiritaj realigoj favore al la homaro, heroe sin oferante por la gloro de arto, scienco, religio kaj spirita moralo.	Evocando o trabalho heróico dos primeiros cristãos, muitos dos quais tornaram a se reencarnar como novos apóstolos do idioma esperantista, devo dizer-vos que este movimento é imune a qualquer desânimo, mordacidade, prejuízo ou sacrifício. Os seus divulgadores são dominados por um anseio ardente e uma fé tenaz, que realmente é capaz de levá-los a demolir montanhas e obstáculos tremendos, para o êxito completo de obra tão meritória. Suas almas treinadíssimas, do passado, sempre estiveram presentes e acostumadas aos surtos das grandes realizações espirituais em favor da humanidade, tendo se sacrificado heroicamente para a glória da arte, da ciência, da religião e da moral espiritual.
Esperanto devas konkretigi la idealon de Zamenhof, ĉar tiuj, kiuj hodiaŭ disvastigas ĝin koste de heroaĵoj, sinoferoj kaj malprofitoj, estas la samaj, kiu pasintece jam disvastigis aliajn bonfarajn ideojn kaj atingis la idealigitan celon, ĉar ĉion ili faris abnegacie favore al Bono kaj frata Amo.	O Esperanto há de concretizar o ideal esposado por Zamenhof, justamente porque aqueles que hoje o divulgam, à custa de heroísmos, sacrifícios e prejuízos, são os mesmos que já divulgaram outras idéias benfeitoras no pretérito e alcançaram a meta idealizadora, porque tudo fizeram com abnegação em favor do Bem e do Amor Fraterno.